CELIEN IN PERU!

Ik hoor het jullie zo al zeggen; ¿ Is ze daar weeral op reis?
Inderdaad, nu ik aan de andere kant van de wereld zit ( of toch bijna) kan ik er enkel maar van genieten!
Helaas, dit was dan ook de afsluiter van al mijn reizen in Peru. Aangezien ik ( tot grote vreugde van mijn ouders) binnen 20 dagen (!!) al terug ben, hou ik het vanaf nu toch even rustig, en beginnen stilaan afscheid te nemen van mijn leventje hier.
 
Maar genoeg gezaagd over terugkeren, en meer vertellen over mijn reis die werd georganiseerd door AFS, waardoor ik veel van mijn AFS vrienden terug zag. Sommigen had ik 10 maand niet gezien, voor anderen was het nog maar enkele weken geleden.  Er is tijdens de reis geen enkele minuut gezwegen.  Ik praat veel, maar de anderen zeker niet minder. De verhalen en ervaringen vloeiden uit elk zijn mond, en het kon niet anders dan gezellig worden!
De 10de juni, om 5 uur ‘s ochtends werden we in Lima gewekt, om naar het vliegveld te gaan. Luxebeesten, zal je denken, met het vliegtuig naar Cusco gaan, maar het was eerder een tijdbesparing. Het was een keuze tussen één uur op het vliegtuig of 23 uur in de bus, was net iets teveel om ons te doen twijfelen!
Cusco is de hoofdstad van de Inca’s en staat vooral bekend omwille van zijn rijke geschiedenis, omwille van zijn feesten, en omwille van Machu-Picchu (1 van de 7 wereldwonderen) die niet al te ver van Cusco ligt.
Eens aangekomen kregen we geen tijd om te rusten, na de lunch vertrokken we direct al op city tour. Naar de Saqsayhuaman, of met andere woorden een ruine van de Inca’s. Hoe ze die gigantische lavastenen hebben kunnen verplaatsen, en mooi in elkaar hebben kunnen passen, blijft nog voor mij een groot raadsel.  Het is een grote prestatie en vervult mij met respect! 
De Inca’s waren ook enorm intelligent, ze waren al veel vroeger bezig met astrologie, voordat wij ook nog maar iets doorhadden van wat er allemaal in de lucht hing . Zo hadden ze hoeken uit stenen geklopt elke dag  wanneer de zon er recht op scheen, wanneer de zon terug op de eerste holte scheen, was er een nieuw jaar begonnen.  Zo konden ze de dagen bijhouden en deden ze aan agricultuur. Een kalender van stenen. Verbijsterend werk!
 
Na het late avondeten, kropen we ons bedje in tegen 24 uur om toch nog van 3 uurtjes slaap te genieten. Een busrit van 2 uur en een treinreis bracht ons naar  Aguas Calientes ( stadje bij Machu Picchu).
De vermoeidheid speelde ons parten maar we vonden toch  nog net dat tikkeltje energie om te beseffen dat we een wereldwonder gingen bezoeken!
In Macchu Picchu konden we onze ogen niet genoeg de kost geven. Resultaat: flitsende fototoestellen! De gids kreeg bijna een zenuwaanval a la tante Sidonie  en het scheelde niet veel of hij had bijna al onze fototoestellen weggegooid. Stel ja maar eens voor een groep van 45 personen … iedereen wilt een foto van zichzelf, eentje met zijn vrienden, met de personen van zijn stad, met de vrijwilligers,etc etc. Dat duurt wel even.
Gelukkig leven de camera’s nog, we hebben onze foto’s, en Machu-Picchu is het waard om een wereldwonder te zijn! De foto’s spreken boekdelen!
Rond Machu-Picchu zijn er nog heel veel Inca ruines, die even mooi of sommigen zelfs mooier zijn dan deze die we bezocht hebben. Maar 3 dagen Cusco waren absoluut niet voldoende om deze ruines nog te bezoeken! Jammer!!!
Die avond kwamen we om 2uur ‘s nachts in ons hotel aan. Een zware dag van 23 uur dus! Maar het was de moeite waard! :)
 
De volgende dag stond Tambomachay op het programma. Je kan het waarschijnlijk al raden, Inca ruines  Preciosas! Met honderden trappen, terrassen voor hun agricultuur, hun kruis met de 3 werelden: onderwereld -aarde -bovenwereld, etc. Een ware inleving in het leven van de Inca’s. En hun intelligentie heeft mij versteld doen staan!
 Daarna was het gedaan met het avontuur in Cusco. Het vliegtuig weer in, richting Lima.  Na deze reis kon je nog optioneel naar Puno en Arequipa gaan, maar ik had dit al gezien zodat ik maar 3 dagen in Lima bij een gastfamilie ben gebleven.
Ik verbleef bij een alleenstaande vrouw. Ze was een dierenarts en had wel 3 honden, een papegaai ( die kon spreken!) een witte rat en 2 parkieten!
Mijn liefde voor honden verdween een beetje die dagen; wanneer je wakker wordt na een korte nacht, en je overal pipi en kaka van die honden op de grond vindt, zit je liever toch in een hondenloze familie!
 
In Lima heb ik de Plaza de Armas wat beter leren kennen, daar ben ik dan vooral met Charlotte ( met wie ik naar Iquitos ben gegaan) weg geweest. Haar familie heeft ons meegenomen naar verschillende plaatsen. Een van die dagen hebben we op de Plaza de Armas van Lima, op groot scherm naar de voetbal staan kijken. Ik ook!! Al was het  niet uit pure goesting, maar uit steun voor Charlotte haar land: Nieuw-Zeeland! We stonden mooi versierd met vlaggen op onze gezichten en met de grote vlag van Nieuw-Zeeland! Ik heb België voor één dagje verloochend! ;P
Gelukkig had Nieuw-Zeeland juist in de laatste 2 minuten een goal gemaakt ( gelijkstand) zodat we niet heel de hele dag moesten rondlopen met een vlag op onze gezicht van het land dat heeft verloren! ;)
Tussen al die Peruvianen, vielen wij natuurlijk op met onze vlaggen waardoor alle televisiecamera’s ons in hun vizier hadden. Ik ben alweer wat bekender geworden door nogmaals op TV te komen! Maar mijn grootste vreugde was dat we vooral veel gratis Coca-Cola kregen! ;)
 
Daarna kwamen alle uitwisselingstudenten (+/- 70 studenten) samen in een soort bungalowpark even buiten Lima, voor een oriëntatieweekend. Eindelijk konden we iets langer uitslapen, genoten we van de zon, de rust, van de talentenshow en presentaties die we moesten geven. Eindelijk nog is met iedereen samen!
Het was de bedoeling om na 2 dagen naar Pichanaki te trekken in het oerwoud. Maar aangezien er ergens een staking was, konden we er onmogelijk geraken zodat er een plan B moest worden gezocht. ICA.  Deze stad kende ik wel al van in mijn reis in februari, maar met de hele groep was het totaal anders!
 
De eerste dag, dompelden we ons al onmiddellijk in het leven van een wijnbrouwer! We bezochten Tacame, een soort wijnfabriek! Al moet ik toegeven …, de beste wijnen blijven uit Frankrijk komen. Van alle lekkere dingen die Peru heeft, is wijn niet echt zijn beste ding! ;)
De tijd vliegt echter snel voorbij en voor ik het wist was het Vaderkesdag! Of toch hier in Peru, want toen ik mijn vaderlief in België belde, ontdekte ik dat ik een weekje te laat was! Hierbij dus mijn verontschuldigen, maar door al dat reizen geraakt een mens enkel maar meer en meer in de war!  Waarom vieren de Peruvianen niet samen met ons vaderdag? Het is anders ook wel leuk te zien hoe deze dag in Peru wordt gevierd,  we hebben met onze groep gemarcheerd in een parade voor vaderkesdag! Al was het eerder een kwestie van publiciteit voor AFS dan voor de eer van de vader. ;)  Het was toch wel geweldig dat er een oud vrouwtje al haar energie uit de kast haalde om ons een ferm applaus te geven!
De namiddag was er een bezoekje aan een oase in de woestijn, Huacachina. Daar hebben we ons best gedaan om weer recht te blijven staan op onze sandboard! Wat wel wat moeilijk was zonder schoenen! Maar alles kan! ;P

Om onze reis af te sluiten, zijn we nog naar een van de armste schooltjes geweest. In 2007 is er een enorme aardbeving in Ica geweest met heel veel schade zodat de mensen al hun hebben en houden zijn verloren. Deze school was helemaal ingestort maar stilaan zijn ze het terug aan het opbouwen! Daar hebben we dan wat uitleg gegeven over ons land en onze uitwisseling en wat kleine dingen achtergelaten voor de kinderen.
 
Die avond vertrokken we weer richting Lima, om dan door te reizen naar Cajamarca.  Nu ik terug in  Cajamarca ben, begin ik stilaan te realiseren dat er me nog maar 20 daagjes resten!
De souvenirs worden gekocht, de valies wordt stilaan onder een dikke hoop stof gehaald. De hoop dat ik juist een dag voor mijn vertrek mijn been breek wordt stilaan groter. OK, dit laatste is maar een grapje. Maar terug aan België denken, is heel raar. Het lijkt iets onwerkelijks! Ik ga terug aan alles moeten wennen, maar ik vermoed dat het weer snel zal terugkomen zeker?! ;)
En na dit jaar zijn mijn avonturen in Peru nog niet gedaan, want terugkeren zal ik zeker doen! :) Een geweldig land, met geweldige mensen!
 
Tot snel!
celien

Hallo iedereen.
Terwijl de studenten met de blok beginnen en anderen nog van hun trouw nagenieten ( waarvoor nogmaals een dikke proficiat!), verlegde ik mijn grenzen in de jungle.
Maar eerst ging ik nog even met mijn gezin 4 dagen naar Arequipa (in het Zuiden) op familiebezoek.

Het verrast mij telkens weer hoe gastvrij sommige families hier kunnen zijn! Ik heb er onmiddellijk weer een hele bende bij gekregen waar ik, bij een volgend bezoek aan Peru, welkom zal zijn.
We hebben de hele familie van mijn gastouders een bezoekje gebracht, om dan een dagtochtje te maken naar Moquequa. Daar heb je de lekkerste avocado’s van heel Peru! Verschrikkelijk lekker, als ik er tenminste van mocht eten. Misschien weten jullie het niet… deze groente  maakt me heel ziek.  Ik heb dus naar de lekkerste avocado’s zitten kijken, maar proeven … dat deed ik liever toch niet.  Na 4 gezellige dagen heb ik moeten afscheid nemen van heel de familie met de belofte dat ik snel eens naar Peru zal terugkeren.

Daarna ben ik onmiddellijk doorgereisd naar Iquitos. DE JUNGLE!!!
Een reis die ik samen met een vriendin van AFS, Charlotte uit Nieuw-Zeeland had vastgelegd.
We werden opgehaald door een touroperator en gingen samen met nog 5 andere mensen richting het oerwoud, richting ongecultiveerd gebied, richting de TARANTULAS!
We kwamen aan in the middle of nowhere en stapten over een klein paadje naar ons lodge.
Daar sliepen we dan in een klein hutje, helemaal bedekt met vliegenraam, zodat geen enkele insect binnen kon terwijl we sliepen. Het blijft me nog altijd een raadsel hoe die muggenbeten op mijn voeten zijn geraakt.
 
De eerste dag was toch wel heel bijzonder. We zijn met de groep naar een plaats getrokken waar we apen konden bewonderen die op hun beurt, en op hun eigen manier, ons als attractie zagen . Zo klommen ze op ons, plukten in onze haren, gebruikten ons als ladder om in de bomen te klimmen, etc.  We zagen er echter meer dan alleen maar apen. Zo konden we ook nog toekans, een klein baby krokodil, kleine anaconda’s (+/- 2 a 3 meter) en PRE-HISTORISCHE schildpadden bewonderen. Als je niet weet hoe deze laatsten eruit zien… LELIJK … heel lelijk! Ik beloof  snel foto’s op mijn site te zetten J, maar de Peruviaanse computers zijn niet altijd even snel.:(
We hebben eveneens een verfrissende duik kunnen nemen in de Amazone rivier. Daar zitten inderdaad anaconda’s en piranha’s. Maar wanneer je geen bloedende wonde hebt, komen ze alleen maar voorbij zwemmen gelijk elke andere vis. Af en toe voelde ik wel iets aan mijn voeten, maar ik wilde gewoon niet weten wat het was. :)
 
In de jungle is er natuurlijk geen elektriciteit wat maakte dat de nacht versierd werd met olielampen. Heel gezellig.  De sterrenhemel, die je heel goed kon zien, maakte het helemaal af. :)
De tweede dag probeerde ik tijdens een wandeling door de jungle, mijn zangtalent naar boven te halen door het liedje van Samson en Gert te zingen. Maar gezien ik als enige België moest representeren, ben toch wat afgegaan. Iedereen moest lachen dat we in ons land de kinderen wijsmaken dat er olifanten in de jungle zitten ( allé toch volgens het liedje) Nog net niet! Hierbij wil ik alle naïeve Belgen een illusie ontnemen…de olifanten geraken niet tussen de bomen J
In het midden van onze wandeling werden we ook nog verrast door een "typische" stam. Het waren mensen die in hutjes woonden, maar normaal gekleed waren.  Toch deden ze speciaal voor de toeristen weer hun strooien rokjes aan en begonnen ze te dansen om daarna zelfgemaakt prullaria te verkopen.  De namiddag hebben we de jungle vanuit de boot kunnen bewonderen.
 
Onze derde voormiddag in de jungle werd gewijd aan het vissen van piranha’s en ik weet weer waarom ik nooit ga vissen, het is saaaai! Je zit uuuuuuuuren te wachten, en iedereen behalve jij kan piranha’s vangen! Maar ik heb foto’s dus dat maakt mij ook al blij. :)
Het leukste van al was dat we tijdens de lunch deze gevaarlijke vissen zelf konden opeten.
In de namiddag zijn we naar een klein dorpje gegaan waar er een ressort was voor bedreigde diersoorten. We hebben reuzenvissen (+/-1.5 meter en nog grotere) en krokodillen gezien. ( In de amazone zijn er niet veel krokodillen, deze leven meer in het noorden van Peru!). De clown in mij is er weer eens naar boven gekomen. Ik deed alsof ik de krokodillen wilde voederen door een kat aan te reiken maar ik was stomverbaasd toen ik zag dat krokodillen bang zijn van katten! Hilarisch gewoon.  De voorlaatste dag hebben we tussen de apen doorgebracht op "Isla de Monos" ( eiland van de apen)
Net zoals bij de vissen, maakt eten hen wat levendiger. Na eerst wat te hebben gezond, kwamen ze naar ons toe om bananen ( hoe kan je het raden) van ons af te troggelen. Ze klommen ook op je schouders, trokken aan je haren, etc.
Mijn kennis in verschillende apen soorten is duidelijk toegenomen: zo heb ik de spinaap gezien, of een aap die heel hard op een eekhoorn leek ( en nee, het was geen eekhoorn!), aapjes met veel te veel haar, apen die hun tong blijkbaar heel mooi vinden  en apen die iets te veel hebben gegeten.
Alweer een bewijs dat de mensen van apen afstammen… Hun gedrag was echt herkenbaar :)
 
Maar al wou ik graag deze tocht wat verlengen …  helaas komt er aan elk mooi liedje ook een einde en zo gingen we zaterdag onze laatste dag tegemoet! We hebben genoten van een rustige wandeling langs de amazone en bezochten we wat plaatselijke bewoners! We hebben een drankje gemaakt van canon de azucar ( rietsuiker) en hebben in een rustige rivier gezwommen!
En dan terug het vliegtuig in!
 
Nu, 3 dagen later, kan ik enkel nog maar dromen over mijn avonturen in de jungle. De schoolbanken en leerkrachten zijn nog steeds hetzelfde.
En wat dacht je … ik ben de dagen al aan het aftellen tot ik met AFS Cuzco en Machu Picchu ga bezoeken. Ik weet het, ik reis schandalig veel maar een mens kan maar best genieten, nee???
Probeer het in België ook maar eens … Geniet van de pauzes tussen het studeren, geniet van het goeie weer dat er stilaan in België zou moeten zijn en … geniet nog van de rust die ik binnen 2 maand zal komen verstoren :)
 
xxx

Hallo iedereen. Het is weer een tijdje geleden dat ik iets heb geschreven. Maar ik vermoed dat ik niet tot in detail moet vertellen over mijn wiskunde leerstof (12u/week L) en je wilt niet weten hoeveel uur chemie ik doorsta! De tijd gaat te traag in 't school en veel te snel er buiten! Ik heb het geluk tijdens de namiddagen niet op de schoolbanken te moeten zitten waardoor ik naar de gitaarles kan gaan of de Marinera-dans leer!
Het laatste vlot stilaan wel, al moet ik toegeven dat de anderen ( slik …. 8 jarigen!!) wel net dat "tikkeltje" beter kunnen dansen want ik heb de heupbewegingen niet in mijn bloed zitten. Maar wat wil je als je al vanuit de wieg de Marinera-dans leert?  
 
Tijdens wat vrije tijd, ben ik eens met de familie gaan wassen in de rivier! Hier in Peru slapen we nog onder dikke wollen dekens.  Deze worden jaarlijks eens gewassen maar ze nemen veel te veel water op om het thuis voor elkaar te krijgen. In België brengen het dan naar de droogkuis.  Dit is echter veel te duur voor de meeste Peruvianen.  Ze hebben er niets beter op gevonden dan, intelligent zijn ze wel, alles in te pakken, wat fruit mee te nemen, het wasmiddel niet te vergeten en richting de rivier te gaan. We zoeken een proper plekje en leggen een plastiek met stenen vast zodat we een gigantische lavabo hebben. De dekens en het wasmiddel worden aan het water toegevoegd en iedereen begint met hun propere voeten te dansen. Zoals de vrouwen in Frankrijk hun druiven tot sap pletten, zo wassen de vrouwen in Peru hun kleren! :)
Een hele leuke ervaring, al was het minder leuk om met de natte dekens ( die meer dan een ton wegen!) terug naar huis te stappen!
 
Gisteren hebben we moederkesdag gevierd met een optreden. (Hierbij wens ik ook alle moeders in België een gelukkige moederkesdag!) Je kan het geloven of niet, maar IK heb voor publiek op mijn gitaar moeten spelen! Foto's volgen.
 
’t Ja, mijn foto’s! Het is inderdaad een hele tijd geleden dat ik foto’s heb geupload.  Het is niet helemaal mijn schuld want mijn kabeltje was stuk. Toch is de voornaamste reden dat ik amper de tijd heb om te beseffen dat ik bijna terug in België sta.  Geef toe dat foto’s uploaden dan niet tot mijn prioriteiten behoor.  Sorry hoor.
 
Morgen vertrek ik met mijn familie naar Arequipa ( in het zuiden van Peru). Mijn gastouders zijn van die streek afkomstig en we gaan samen familie bezoeken! Op 11 mei vertrek ik met een vriendin naar Iquitos (het OERWOUD!!) waar de anaconda’s, tarantella’s, piranha’s, etc etc leven.  Ik hoop toch deze reis te overleven. Duim maar voor mij! 

Terwijl ik dit berichtje schrijf heeft mijn hele familie naast me plaatsgenomen en proberen ze mijn woorden te ontcijferen maar het Nederlands is voor hen Chinees! :) 
 
Veel groetjes aan iedereen!

xxx

 
Hallo iedereen,

 Het is weer een hele tijd geleden dat ik iets op mijn site heb geschreven!
Er is hier ondertussen ook veel gebeurd.
Begin maart ben ik namelijk van gezin veranderd. Met mijn eerste gezin klikte het toch niet zo goed.  Van gezin veranderen doe je niet zomaar en ik heb dan ook lang getwijfeld maar toch de juiste beslissing genomen! In mijn nieuw gezin gaat alles er veel gemoedelijker aan toe.

Hallo iedereen. Het is weer een tijdje geleden dat ik wat heb geschreven!
Niet zonder reden, want alweer zijn mijn cultuurgrenzen wat verlegd!
Nu, terug op de schoolbanken, kan ik alleen nog maar dromen over de avonturen van de laatste 2 maanden waarvan de zelfstandige reis ( zonder begeleiding) toch de mooiste was!
 
Carnaval was nog niet gedaan of ik sprong, samen met 5 andere Belgische uitwisselingstudenten uit verschillende delen van Peru, op de bus richting Zuid Peru met een eerste stop in Lima (16uur)!
Daar hebben we heel even geprofiteerd van de gastvrijheid van de familie van een Belgisch meisje, om niet lang daarna terug op de bus te stappen richting Arequipa ( alweer 16 uur  L ).  Daar hebben we snel onze mondvoorraad aangevuld om terug ( met iets minder enthousiasme L L L ) alweer de bus in te stappen richting Puno (7uur). De langste busrit van onze reis zat er op!  Eindelijk was er het prachtig zicht op het Titicacameer! Vanaf nu was het enkel nog genieten!
 
Voor diegene die het nog niet moesten weten, het Titicacameer ( 60% Peru, 40% Bolivia) is het hoogst bevaarbaar meer ter wereld! Een ideale plaats voor een 2daagse "trektocht".  Samen met nog 20 andere mensen zijn we met de boot richting “de drijvende eilandjes”  gevaren! Deze eilandjes worden ook wel eens eilandjes van riet genoemd omdat alles, maar dan ook alles van riet is gemaakt! Geloof het of niet, maar zelfs het eiland was van riet gemaakt!  Het was daar een heel aparte levensstijl met één typisch gerecht … riet en aarde !!!! Al moet ik toegeven dit niet echt mijn ding was! L
 
Op een ander eiland, deze keer echt eiland ( oef! ) werd onze groep gesplitst en in families ondergebracht! Er was ons gezegd om voor de families fruit mee te nemen als cadeau voor onze overnachting, maar omdat de Peruvianen zich nooit duidelijk uitdrukken, dachten wij dat we voor alle eilandjes fruit moesten meepakken. Gevolg: veeeeeeeeeeeeel te veel fruit, maar een gelukkige gastfamilies! J J
Peru zou Peru niet zijn, indien er die avond geen feest was met de nodige folklore.   Alle toeristen droegen traditionele klederdracht! Heel leuk om te zien!!!! :)
Tijdens het feest hebben we kennis kunnen maken met de andere toeristen op onze boot en ontdekt dat ook Nederland, Italië, Frankrijk en Oostenrijk geïnteresseerd zijn in de Peruviaanse cultuur! :) Je kunt het hen zeker niet kwalijk nemen!!!!
 
De haan sliep nog toen we de volgende ochtend weer op de boot stapten, of liever gezegd slaapwandelden om naar het  3de en laatste eiland te gaan!!!!! Hier was weliswaar geen traditioneel ontvangst door een gastfamilie, maar we hebben kunnen genieten van de parade voor carnaval! J
Op dit eiland, heb ik één van de mooiste panorama’s in heel mijn leven gezien! Het Titicacameer, met zijn blauwe water,  zijn prachtige eilandjes en daarop de zon! Woorden schieten mij te kort om het uit te leggen!
 
Terug in  Arequipa hebben we het mooiste Plaza de Armas ( alle markten in het centrum noemen in Peru “ Plaza de Armas”) gezien van heel Peru! Een plein met palmbomen, duizenden duiven een fontein en als finishing touch een prachtige kathedraal!!! Ook die avond hebben we kunnen genieten van de gastvrijheid van een gastfamilie die we via via hebben leren kennen! 
En wie zou kunnen denken dat zes 18-jarigen een klooster zouden bezoeken ?!! Wel, wij zijn in één van de mooiste kloosters in Peru geweest! Vroeger waren er ongeveer een 150 tal nonnen met elk een paar bedienden! Het was dus niet het eerste het beste klooster en dat was er ook aan te zien.  Prachtig versiert en een enorm groot gebouw! De rondleiding duurde normaal gezien 2 uur maar ons bezoek is uitgelopen tot meer dan 4 uur!
 
Die nacht was er ons ook niet veel slaap gegund door ... alweer een busreis richting Cañon del Colca! Een van de diepste cañons in heel de wereld! Dieper dan de Grand Canyon in de Verenigde Staten al leek Cañon del Colca meer op een gebergte! Dit bericht lijkt wel op een reclamefilmpje voor Peru, maar ook deze berg was  prachtig, magnifiek en adembenemend! Toen we in de cañon afdaalden kwamen de condors ( gigantische roofvogels) ons nog even verwelkomen door vlak boven onze hoofden te vliegen!
Beneden werden we dan verwend door een lekkere maaltijd ( spaghetti!!) en een duik in een zwembad!
Maar na al dat genot, voelden we de slaaploze nachten doorwegen en misten we de energie voor nog een 5 uur durende klim! Maar zelfs de Peruvianen zijn op alles voorzien en zo zijn we dan toch met muilezels naar boven kunnen gaan!
 
Ondanks een goed bed en een dak boven ons hoofd, zijn we heel vroeg opgestaan om tussen 7 en 10u naar het ontwaken van de condors te kijken.   De vogels hebben ons geduld wel erg op proef gesteld door pas tegen 9.30 u uit de canyon naar boven te komen. Maar het was de moeite waard! De prachtige vogels genoten van de aandacht van de toeristen!

Het was alweer tijd voor een bus L om terug via Arequipa ( waar we in de namiddag zijn gestopt om de mist rond de vulkaan aan de rand van de stad te zien)  door te reizen naar Nazca! Nazca is bekend om de lijnen die duizenden jaren geleden door de plaatselijke bevolking in de pre-inca cultuur zijn aangebracht. Het zijn gigantische tekeningen waarvan men nog altijd niet weet hoe ze zijn gemaakt.  Sommigen beweren zelfs dat ze door aliens zijn gemaakt!  Omdat ze zo groot zijn, kan je ze enkel vanuit de lucht bewonderen! Het enige waar je moet voor zorgen is dat je ‘s ochtends niks eet en een reispilletje neemt voor je het vliegtuigje instapt, want het vliegtuigje slingert van links naar rechts zodat je de lijnen goed kan zien.  Gevoelige magen zullen dat geweten hebben! L
De namiddag hebben we de aquaducten bezocht en nog wat in het stadje zelf rondgewandeld! En ja…. terug de bus op… nu richting Ica!
 
Daar hadden we eindelijk een bed om in te slapen! Oef !!J J  En ja, Peru heeft alles wat een toerist zich wensen kan!!! Van oerwoud tot bergen of een woestijn. Je kunt niets bedenken of Peru kan het je geven!! J Nu was het tijd voor een gocartrit in een oase midden in de woestijn.  Nu ja … rit ???, soms hebben we wel gevlogen ….! Op de top van de bergen zijn we gestopt op te sandboarden ( = zoals snowboarden maar dan op zand) Na veel vallen en rollen in het zand, lukte het mij toch om de laatste paar bergen zonder vallen af te boarden! Trots dat ik was op mijzelf! J
 
Na weer eens een leuke dag, wilden we naar Paracas te gaan! Dit zijn eilandjes in de zee waar je pinguïns, zeehonden,etc kunt bewonderen!
Maar door de aardbeving in Chili, was er een tsunami alarm in Peru en konden we niet naar de zee vertrekken! Veiligheid eerst …. dat hebben we onze ouders en grootouders beloofd!!! J  In Ica waren we op 300 m hoogte meer dan veilig!
 
Onze vakantie zat erop  en ... iedereen vertrok terug naar zijn familie. Enkel ik heb een paar dagen extra vakantie genomen om nog even mijn familie in Trujillo ( van de uitwisseling voor 14 dagen) te gaan bezoeken!
Daar heb ik gedaan wat elke tiener zou doen … de shoppingscentra  bezocht en met mijn familie weggeweest! Het echte Peruviaanse leven dus! J
 
Maar aan elk sprookje komt een einde! En zo moest ik op 8 maart terug naar school! Maar geen geklaag!!!!  Ik heb een geweldige vakantie gehad!  Nu nog 4 maandjes en het is alweer vakantie voor mij, maar dan wel in België! J;L
Ik zal mijn best doen om wat zon op te sturen,waarvan ze hier in sommige gebieden (vooral aan de kust) echt wel een beetje kunnen afstaan! J
Veel groetjes!  Ik kijk er naar uit om jullie avonturen uit het koude België te lezen!

xxx Celien

Cajamarca heeft zijn titel als hoofdstad van carnaval in Peru goed waargemaakt!
Reeds weken worden er waterpistolen verkocht en vlogen de waterballonnen al door de straten!
Wij, gringas (buitenlanders), konden niet droog over straat lopen! We hebben hele dagen nat door de straten gelopen, tot de zon onderging! En of het leuk was …
 
Maar het echte carnval is pas vorige week van start gegaan met een misverkiezing voor Miss Carnaval 2010! De stad cajamarca is opgesplitst in veel verschillende Varios ( of zeg maar wijken). Elke Vario had zijn eigen miss en natuurlijk ook zijn eigen supporters die dan elk weer hun eigen orkest onder de arm namen! Met als resultaat … een grote chaos van supporters met vlaggen, orkesten die om het luidst klonken en elk iets anders speelden! De eerste 3 uur sprongen we mee op hun muziek, zongen hun liedjes, applaudisseerden, keken we vol aandacht. Maar zoals elke misverkiezing duurde het lang, heel lang! Als het dan eindelijk gedaan was, kwam iedereen op de straat om daar gewoon verder te feesten!
 
Dit alles was echter nog maar een aanloop, een opwarmertje….  Zaterdagochtend. 13 februari. 9 uur. De meesten lagen nog in hun bed met een kater van de dag ervoor, maar ik stond, samen met Lea,  Jeroen, een paar vrienden van AFS België en nog enkele vrienden van mijn klas, al in het centrum met 20 liter verf in onze handen  om elkaar te besmeuren!
”Waarom doe je nu zoiets”, zal je denken.  Wel … zaterdag is het de dag van de Carnavalon of met andere woorden, een stoet waarin bijna iedereen van Cajamarca samen met alle de toeristen en bezoekers meeloopt! Al smijtend met verf, auto olie, olie, bloem, talk,...etc stapten we door de stad! Tijdens deze stoet speelden ze typische carnaval liedjes terwijl iedereen zat te springen, lachen en zingen! Diegene die toch niet zo graag geverfd werden, stonden veilig op hun dak met waterballonnen en emmers vol water naar de stoet te gooien.  Niemand mopperde omdat hij nat werd maar riepen om het hardst  AGUA, AGUA ( water)! Soms belden ze huis aan huis om Chicha ( een locale drank van Cajamarca) te vragen! Deze Chicha bewaren ze gedurende 2 maand onder de grond zodat er zich een typische smaak vormt!
Bij de foto’s op mijn site zie je wat zo’n stoet met een mens doet.  Of je me nog herkent??? Het heeft dan ook een hele fles shampoo en een groot stuk zeep gekost om toch nog een beetje mijn normale huidskleur terug te krijgen, al zagen mijn benen en buik nog zeker 2 dagen na de feiten geel, groen, paars en blauw!
 
Als afsluiter van die dag stond ‘s avonds heel de parade nog op de plaza te vieren, muziek te maken, te zingen, te drinken,...! Deze keer wel zonder verf of water! Gelukkig ( want ik was al ontverfd)! Wij, gringas, hebben die avond met volle teugen de sfeer opgesnoven.
 
Na een korte nacht was er alweer een parade die we vanuit de hotelkamer van onze Belgische bezoekers konden volgen.  Gelukkig maar want na een uur viel de regen met bakken uit de hemel!  Een bui zoals er al in jaren geen meer was geweest! :(
En het zou Peru niet zijn als er ook de volgende dag geen parade was. Deze keer moesten we zitplaatsen reserveren in een tribune om koningen en andere verklede figuren te zien langskomen! Tijdens het wachten werden weeral zakken vol waterballonnen van de ene tribune naar de tribune aan de overkant gegooid! Ocharme de mensen die juist tussen de tribunes liepen! Maar ook wij, gringas, werden niet gespaard. Toen we weggingen, moesten we lopen voor ons leven! De waterballonnenregen achtervolgde ons totdat we eindelijk in de taxi zaten!
 
Maar eigenlijk kan je de hele sfeer niet goed bevatten wanneer je het niet met je eigen ogen hebt gezien! Het plezier van al de mensen, alle nattigheid van de waterballonnen, het mogen smijten met de waterballonnen,..! Een ware ervaring om nooit te vergeten. Ik zal nog hard moeten werken om elke februari een ticket te boeken voor Cajamarca! J
 
Val ik nu na carnaval, in een streng vastenprogramma?? Nee natuurlijk niet!  
Ik, dochter van mijn moeder, zit natuurlijk niet stil! Ik vertrek morgenavond samen met 8 andere AFS Belgen, weer op avontuur en zal mij laten meeslepen door de sterke verhalen over het Titicacameer ( het hoogste meer van de wereld)! Daarna vertrek ik naar Arequipa waar de diepste canyon van de wereld ligt ( dieper dan de Grand Canyon in de VS maar wel niet zo lang!). Om dan door te reizen naar Nazca waar ik de Nazca lijnen ( zie google ) kan bewonderen vanuit de lucht! Om dan een beetje verder naar Ica te gaan en mij te laten betoveren door de lagunes in de woestijn en om toch nog een beetje aan sport te doen … zandboarden! ( snowboard maar dan op zand ipv sneeuw!) 
We eindigen in Trujillo waar ik mijn “familie voor 14dagen aan de kust”  nog even ga bezoeken!
En voor de mensen die het nieuws wat volgen in de wereld en denken dat ik hier door aanhoudende regens bijna verdrink … ik zit veilig! Ik zal zeker geen bootje varen op straat! Het zijn vooral de kleine dorpjes die zijn getroffen door de regen!
Het zal weer even duren voor ik terug op de PC kan maar jullie zijn altijd vrij om reacties achter te laten! :)   Ik zal ze met veel plezier lezen na mijn reis!
 
Mijn camera zal de komende weken zijn werk hebben en veel foto’s voor jullie trekken! J
Om jullie nu toch ook al een beetje te verwennen zal ik al wat warme groeten sturen naar België, naar het schijnt is dit heel hard nodig! :)
 
veel groetjes!
 
xxx

Hallo iedereen!

Ik was nog maar net terug van mijn ene reis en sprong al onmiddellijk de bus in naar mijn ander avontuur. Deze keer bleef ik wel binnen de grenzen van Peru!
Trujillo stond op het programma!

Toen na 8 uur eindelijk de deuren van de bus openzwaaiden kwam er een walm van warme lucht binnen! De kust! De zon! De zee!

We werden onmiddellijk al verwelkomd door onze "gastfamilies voor 15 dagen"! Voor diegene die het systeem nog niet goed snappen: in mijn jaar uitwisseling in Cajamarca hebben we ook een klein uitwisselingtje van 15 dagen! Trujillo stond dan op mijn programma!
Mijn familie bestond uit 2 broers: Eric (16) en Edgard (24) en twee ouders: Mariela en Juan!  En dan nog 4 honden!

De eerste avond liet Eric en mijn gastmoeder al onmiddellijk de Plaza de Armas ( centrum) en de kathedraal zien!  Al de lichtjes en gekleurde huizen trokken mijn aandacht en ik kon al niet wachten om meer te zien van Trujillo!

's Avonds sliep ik in een appartement van hen om dan de volgende dag het huis te leren kennen op ongeveer 20 min van het centrum! Daar leerde ik dan het min of meer armere gezinsleven van Peru kennen! Het huisje was heel klein en gebouwd van aarde! De keuken had een aardevloer en was half buiten!
Maar de familie was heel lief, de moeder kon het niet laten om mij heel de geschiedenis van de Inkas te leren! Samen zijn we dan ook naar de markt gegaan en zo heeft ze me allemaal dingen geleerd over geneeskundige planten die ze tot de dag van vandaag nog steeds gebruiken! 
Ik heb mijn mama geleerd om verloren brood, pannekoeken en spaghetti bolognesa te maken!

Met mijn gastbroer heb ik de Plaza de Armas overdag leren kennen, de historische huizen bezocht, etc! .

Met mijn gastmoeder en gastbroer heb ik dan ook 2 daagjes Huanchaco bezocht! Dit is een strand op ongeveer 20 min van Trujillo stad. En dit is een redelijk toeristisch strand met grote golven! Perfect dus om te surfen! Wat ik dan ook met andere afs'ers heb geprobeerd! En tot mijn eigen verbazing lukte het redelijk!

Maar niet enkel onze surfskills hebben we bevorderd, maar ook onze kennis van de geschiedenis! Zo zijn we met alle " AFS studenten voor 15 dagen" in Trujillo de ruines van de Huaca de la Luna en Chanchan bezocht!
De Huaca de la Luna zijn overblijfselen van de Moche cultuur. Dit is een pre-Inka cultuur dat leefde van 100-650 n.C.. Dit was een wrede cultuur waarbij ze veel mensen offerden en hoofden afhakten!
Daarna was Chanchan aan de beurt om bezocht te worden. De ruines van een Chimu cultuur. Deze leefden van 700-1500 n.C. ChanChan was dus eigenlijk een dorp van 14 kilometer lang! Echt indrukwekkend om te zien!
En dan na de Moche en Chimu cultuur kwamen dus de Inkas!
Tot zover mijn geschiedenisles!

Ik heb ook een paar keer de oma en opa leren kennen die in Casa Grande wonen! Een stadje op 1 uur van Trujillo! In Casa Grande was een van de grootste suikerfabriek in heel Amerika (of latijns-Amerika)! Met gevolg de hele weg van Trujillo naar Casa Grande stonden vol met een soort suikerriet!

Maar aan alle mooie verhalen komt er ook een einde en zo ben ik dan ook de 31ste terug de bus opgestapt naar Cajamarca!

Maar ik heb nog niet stilgezeten! De volgende ochtend kwam er al een vriendin van mij van AFS België mij bezoeken in Cajamarca! Zij verbleef 15 dagen in Chimbote en samen met haar zus hebben ze me dus een bezoekje gebracht! We hebben samen de graven van pre-inka cultuur bezocht! De gezichten in de rosten van Cumbe Mayo. Verder hebben we dan ook gezwommen in de warmwaterbronnen in de Baños del Inca ( 5 min van Cajamarca). Een druk maar leuk programma dus!

Verder komen we steeds dichter en dichter bij carnaval! De tromgeroffel hoor je al uitbundig op de plaza de armas ( centrum), de carnavalmuziek hoor je op elke straathoek, de carnavalsmaskers en kleding hangen buiten bij elke winkel! Viva Cajamarca!

Nog veel te beleven dus voor mij en ik zal jullie zeker op de hoogte houden!

xx